Ποτέ ξανά κίτρινα δόντια

Σάββατο, 8 Μαρτίου 2008

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ

Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους (άλφα, βήτα, γάμα κ.λ.π.) δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μια πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανώτερης σύλληψης. Σύμφωνα με αυτήν τη γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: στίγμα η δίγαμα f) ακούγονται και γράφονται ως εξής:

άλφα – βήτα – γάμα – δέλτα – έψιλον – στίγμα – ζήτα – ήτα- θήτα – ιώτα – κάπα – λάμδα – μι – νι – ξι – όμικρον - πι – ρο – σίγμα – ταυ – ύψιλον – φι – χι – ψι – ωμέγα

αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη έχουμε τα ακόλουθα:

ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨΙ ΙΛΩΝ. ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ. ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΜ ΔΑ. ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ!

ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΑΦΟΥ ΠΡΟΣΘΕΣΟΥΜΕ ΤΑ ΕΝΝΟΟΥΜΕΝΑ ΣΥΝΔΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΝΤΑΙ, ΕΧΟΥΜΕ:

ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!

ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ.

ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ) ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ,

ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ°

(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ)

ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨ ΙΛΩΝ,

ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ, Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ).

Æ

λ φά, βτΓ!

μα δὲ Ἕλ, τᾶ ἕψ λν.

Στῇ ἶγμα (να) ζτα, τα,

Θτα Ἰώτα κατπαλλάν Δ.

(να) μνξ , μικρόν (στί)

πυρός δὲ ἶγμα ταφῆ ἕψ λν,

φύ(οι) Ψυχή, μέγα (στί) !

ΑΜΕΣΩΣ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ:

λ = ο νοητος ηλιος

Φάος = το φως

Β= προστακτικη του ρημ. Βαινω (=βαδιζω, ερχομαι)

Τα = δοτικη αρθρου δωρικου τυπου τ, εις την

Γ= γη (δωρικος τυπος)

μα = (επιρρ.) συγχρονωσ

λ = ο ορατος ηλιος, ο ερχομενοσ

ψ = ρημ. Εψομαι, εψ-ημενος - ψημενοσ

λν = ιλυς (ους.) = λασπη, πηλοσ

Στ= προστ. Ρημ. ιστημι

γμα = κατασταλαγμα, αποσταγμα

Ζ= προστ. Ρημ. ζω

= προστ. Ρημ. Ειμι, ειμαι

Θ= προστ. Ρημ. θετω

Ἰώτα = τα ιωγα, τα εγω

Παλάν = ρημ. Παλλω(=δονουμαι, περιστρεφομαι) επιθ. Παλλας = παλλουσα, περιστρεφομενη

Δ= αλλος τυπος της γα, γης π.ρ.β.λ. δα-μητηρ) δημητηρ > δημητρα = μητερα γη

Νύξ = (ους.) νυχτα

= (αναφ.) το οποιο, που

Φύ(οι) = ευκτικη ρημ. Φυω (φυτρωνω, ανπτυσσομαι)

αποδοση

ΑΛ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ!

ΚΙ ΕΣΥ ΕΛ ΡΙΞΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ

(ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΝΑΒΡΑΣΜΟΥ).

ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ (ΜΙΑ ΞΗΡΑ) ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΑΛΛΟΜΕΝΗ ΓΗ.

ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ Η ΝΥΧΤΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ, ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΕΙ (ΝΑ ΣΒΗΣΕΙ, ΝΑ ΧΑΘΕΙ) ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ, ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ, ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!

ΙΑΛΥΣΣΟΣ

Πηγή

Περιοδικό ΡΟΜΦΑΙΑ 15 ΟΚΤ.-15 ΝΟΕ. 1997 ΤΕΥΧΟΣ 30

Δεν υπάρχουν σχόλια: